ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ("ΕΙΣ ΚΟΠΑΝΟΥΣ")

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ("ΕΙΣ ΚΟΠΑΝΟΥΣ")
ΤΟ BLOG ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ («ΕΙΣ ΚΟΠΆΝΟΥΣ») ΠΟΛΕΩΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Αρχιερατικός Εσπερινός



Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Μαξίμου, θα τελεσθεί το Σάββατο 19 Αυγούστου και ώρα 20.00 μ.μ. στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου «εις Κοπάνους».

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

«Η Υπεραγία Θεοτόκος και το Θαύμα...»



Η επιφυλλίδα του ομότιμου καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. κ. Μιχάλη Τρίτου στην εφημερία Πρωινός Λόγος των Ιωαννίνων...
Μ' ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο:

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

«Καλή Παναγιά!»



Πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο, διαβάστε τι γράφει ο π. Αλέξανδρος Σμέμαν για το Πάσχα του καλοκαιριού: 

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Παρακλήσεις «εις Κοπάνους»



Σας κάνουμε γνωστό ότι στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου «εις Κοπάνους» πόλεως Ιωαννίνων, οι «Παρακλήσεις» («Μικρός και Μέγας Παρακλητικός Κανών» προς την Υπεραγία Θεοτόκο) ψάλλονται καθημερινά στις επτά το απόγευμα.

«Παράκληση» δεν τελείται το απόγευμα του Σαββάτου.

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

«Ευγένεια και κοινωνικότητα»



Για να μπορούμε να είμαστε άνθρωποι με ευγένεια, δεν πρέπει ποτέ να λέμε όχι στον άλλο, αλλά μόνον στον εγωισμό μας. Καλά σου φέρεται ο άλλος; Καλύτερα να φερθείς εσύ. Κακώς σου φέρεται ο άλλος; Κάλλιστα να φερθείς εσύ, διότι αυτό απαιτεί ο άρνηση του εγώ σου. Να νοιώσει ο άλλος ότι κάθομαι και τον ακούω με σεβασμό.
Έτσι η αγάπη γίνεται ένας "δεσμός άλυτος". Ό,τι και άν κάνεις, δεν μπορεί να λυθεί. Δένει όλους εμάς που είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι, αλλά γι' αυτό είμαστε χρήσιμοι. Κανένας από εμάς δεν είναι όμοιος με τον άλλον. Αυτή η αγάπη διορθώνει τα πάντα. Ποτέ μην πληγώσεις άνθρωπο, ούτε για καλό ούτε για κακό. Όλα λοιπόν, και η πνευματική πορεία και τα χριστιανικά αθλήματα και η αρετή και η προσευχή, έχουν την αρχή τους στην ευγένεια και την κοινωνικότητα του ανθρώπου.

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

«Μπορούμε να ζήσουμε τον Θεό μόνο με τη χάρη…»



Νομίζω ότι μπορούμε να ζήσουμε τον Θεό μόνο με τη χάρη και όχι με τις ανθρώπινες προσπάθειες. Είναι απαραίτητο όμως να καταβάλουμε μεγάλη ψυχική, πνευματική και σωματική προσπάθεια, για να διαμείνουμε μέσα στο πνεύμα των εντολών. Αλλιώς χάνουμε τη χάρη.
Η δική μας κατάσταση εδώ είναι δύσκολη, διότι ζούμε ανάμεσα σε ανθρώπους που αγνοούν τα πάντα για τον Θεό. Παρ' όλα αυτά, πιστεύουν ότι υπάρχει, ότι είναι. Αν μου επιτρέπεται να το πω, υπάρχει ένα στοιχείο, μια πλευρά του Θεού, την οποία δεν μπορούμε να γνωρίσουμε, όποια και αν είναι η προσευχή που Του απευθύνουμε. Αυτή η πλευρά παραμένει αιώνιο μυστήριο. Έχοντας ακούσει από την παιδική μας ηλικία ότι ο Ίδιος ο Θεός ήρθε στη γη, έχοντας διαβάσει το Ευαγγέλιο ως παιδιά, είναι εύκολο να πιστέψουμε σε Αυτόν. Αλλά ακολουθεί έπειτα το ερώτημα: Πως ο Θεός μπορεί να εμφανίζεται με τη μορφή αυτή; Το γεγονός ότι διαβάζουμε το Ευαγγέλιο αποδεικνύει ότι μπορεί να μιλά κανείς για τον Θεό με τρόπο θετικό, "καταφατικό", και όχι με τρόπο αρνητικό, "αποφατικό": Θεός άγνωστος, ακατανόητος, πάντοτε κρυμμένος".

Αρχιμανδρίτου ΣΟΦΡΩΝΙΟΥ (Σαχάρωφ), Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας, τ. Α΄, Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας 2014, σσ. 279-280.

Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Ευχέλαιο



Το μυστήριο του Ευχελαίου θα τελεσθεί στο Ναό μας την ερχόμενη Δευτέρα 03 Ιουλίου, στις 8 μ.μ., όπως την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα.

Με αφορμή τη σημερινή γιορτή...



«Η Κοινωνία των Αποστόλων».

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

«Προς την απόλυτη αγάπη…»



«Η νηπτική παράδοση μας μιλάει για μια "κατάσταση", κατά την οποία ο άνθρωπος αισθάνεται να τον "πλησιάζει" ο Θεός και να "ενώνεται" μαζί του. Μια κατάσταση "άφατης " χαράς. Αυτή η κατάσταση συνοδεύει τη μετάβαση από τον φυσικό στον προσωπικό κι από κει στον θείο έρωτα. Προκύπτει από την καλλιέργεια της ροπής προς την απόλυτη αγάπη, που βιώνεται ως το θετικό περιεχόμενο της ροπής του ανθρώπου προς την απόλυτη ελευθερία. 
Η καλλιέργεια της ροπής αυτής, προκαλώντας την "κένωση" της ψυχής από κάθε εγωκεντρισμό, δημιουργεί μεταξύ άλλων, το συναίσθημα της υπέρβασης του φόβου του θανάτου ("η αγάπη έξω βάλλει τον φόβον"). Στο συναίσθημα μάλιστα της ψυχικής υπέρβασης του θανάτου θεμελιώνεται υπαρξιακά - εμπειρικά και η χριστιανική πίστη - ελπίδα στη σωματική ολοκλήρωση αυτής της υπέρβασης: την ανάσταση».

Θεόδωρος Ι. Ζιάκας, «Η έκλειψη του υποκειμένου. Η κρίση της νεωτερικότητας και η ελληνική παράδοση», εκδ. «Δόμος», Αθήνα 1996, σσ. 111-112.

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Αρχιερατική Λειτουργία «εις Κοπάνους»



Φωτοθήκη από τη χθεσινή Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Ναό μας, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Μαξίμου.




Πηγή φωτογραφιών: imioanninon.gr

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Αρχιερατική Λειτουργία «εις Κοπάνους»



Την ερχόμενη Τρίτη 20 Ιουνίου, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ.κ. Μάξιμος, θα ιερουργήσει στον Άγιο Νικόλαο «εις Κοπάνους».

«Στα βήματα της παράδοσης…»



Την ερχόμενη Τρίτη 20 Ιουνίου στις οχτώ το βράδυ, στον αύλειο χώρο του πολιτιστικού πολυχώρου «Δημήτρης Χατζής», στα παλιά σφαγεία, τα παιδιά των χορευτικών τμημάτων από το Πνευματικό Κέντρο του Αγίου Νικολάου «εις Κοπάνους» θα παρουσιάσουν μια εκδήλωση με παραδοσιακούς χορούς απ’ όλη την Ελλάδα.

«Οι εν Ηπείρω Άγιοι…»



Την Κυριακή 18 Ιουνίου, Β΄ του Ματθαίου, η τοπική μας Εκκλησία εορτάζει τη σύναξη «πάντων των εν τη Ηπείρω διαπρεψάντων Αγίων, Μαρτύρων, Ιεραρχών και Οσίων», η εικόνα των οποίων βρίσκεται στον Ιερό Προσκυνηματικό Ναό Αγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου, επί της πλατείας Πάργης. 
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι γνωστοί σε εμάς Άγιοι της Ηπείρου ξεπερνούν τους 60...

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Βιβλιοπαρουσίαση



Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου Ανδρέας Νανάκης:
Ο Νεομάρτυρας Άγιος Γεώργιος Ιωαννίνων (1808-1838). Προσευχητική μαρτυρία, έκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου, Θεσσαλονίκη 2017, σσ. 112+13.

Γράφει ο Πασχάλης Βαλσαμίδης,
Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέα γνωρίζω από τα φοιτητικά μου χρόνια ως διάκονο στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πάντα αγαπητός σ΄ όλους, πρόθυμος να βοηθήσει τους πάντες και δραστήριος ανήλθε Άξια σε ανώτατα αξιώματα. Ο Σεβασμιώτατος πέραν της ποιμαντικής του δράσης είναι γνωστός στον επιστημονικό κόσμο για το πλούσιο συγγραφικό του έργο, που εμπίπτει και στα δικά μου ενδιαφέροντα, που έχει σχέση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Γένος, τους θεσμούς και τους πρόσφυγες.
Πρόσφατα δημοσίευσε το τελευταίο βιβλίο του για τον Νεομάρτυρα Άγιο Γεώργιο των Ιωαννίνων, το οποίο αφιέρωσε στον Μητροπολίτη Ιωαννίνων κυρό Θεόκλητο (1975-2014).
Το εξώφυλλο του βιβλίο κοσμείται με την εικόνα του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου των Ιωαννίνων που ζωγράφισε ο ιερομόναχος Αναστάσιος από το κελλί του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (Αγίου Διονυσίου του εκ Φουρνά) Καρυών Αγίου Όρους. Μετά την αφιέρωση ακολουθούν τα περιεχόμενα (σσ. 9-10) και ο πρόλογος (11-15), όπου ο Σεβασμιώτατος γράφει τους λόγους που τον οδήγησαν να ετοιμάσει το βιβλίο. Η σύνδεσή του με τον Άγιο όπως αναφέρει αρχίζει με τη Σύναξη της Ιεραρχίας του Θρόνου το 2015, που τον κάλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ. Μάξιμος για να συνεορτάσει την πανήγυρη του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου στα Ιωάννινα (26 Οκτωβρίου 2015). Ο Σεβασμιώτατος ως ομιλητής της ημέρας ετοίμασε ένα σχετικό κείμενο, το οποίο αργότερα εκμεταλλεύτηκε, εμπλούτισε και έφερε στο φως της δημοσιότητας σε βιβλίο.


Το βιβλίο χωρίζεται σε επί μέρους θεματικές ενότητες:
Η πρώτη θεματική ενότητα (17-43) με τίτλο «Το προσευχητικό μαρτύριο του Αγίου» αναφέρεται στην προσευχή και στο μαρτύριο του Αγίου. Ο Σεβασμιώτατος εδώ τονίζει ότι η προσευχή είναι ένα πολύτιμο δώρο για τον άνθρωπο από το οποίο μπορεί να αντλήσει δύναμη και να αισθάνεται ψυχικά ισχυρός στις καλές και δύσκολες στιγμές της ζωής του. Αναφέρει επίσης ότι ο Άγιος Γεώργιος υπέμεινε το μαρτύριό του με την δύναμη της προσευχής. Στη συνέχεια κάνει λόγο για τον Άγιο που εγκαταστάθηκε στα Γιάννενα το 1838, τον οποίο κατηγόρησαν και βρέθηκε στη φυλακή. Προεστοί των Ιωαννίνων τον παρότρυναν να δραπετεύσει εκείνος όμως παρέμεινε πιστός στο Χριστό με αποτέλεσμα να τον απαγχονίσουν στην αγορά των Ιωαννίνων.
Η δεύτερη θεματική ενότητα (45-63) αφιερώνεται στο μαρτύριο του Αγίου Γεωργίου των Ιωαννίνων. Ο Σεβασμιότατος αναφέρεται στο βίο του, στις περιπέτειές του, στις συκοφαντίες, στην οικογένειά του, στη δίκη του ενώπιον του ιεροδικαστή, στις υποσχέσεις που δέχθηκε και στις απειλές για να αλλαξοπιστήσει. Εκείνος επέμενε Χριστιανός είμαι Χριστιανός θα πεθάνω! Στη συνέχεια παρουσιάζει τα βασανιστήριά του, το μαρτύριό του, την κηδεία του και τον ενταφιασμό του.
Το επόμενο μέρος (65-76) τιτλοφορείται «Λόγος εικοστός όγδοος περί προσευχής. Περί της ιεράς μητρός αρετών μακαρίας προσευχής και περί της εν αυτή νοεράς και αισθητής παραστάσεως», όπου ο Σεβασμιώτατος παρουσιάζει αποσπάσματα από τον εικοστό όγδοο λόγο περί προσευχής του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος.
Στην τέταρτη θεματική ενότητα (77-93) δημοσιεύει τον παρακλητικό κανόνα του Αγίου Νεομάρτυρα Γεωργίου των Ιωαννίνων που συνέταξε ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης. Στην πέμπτη θεματική ενότητα (95-112) με τίτλο «Οίκοι εικοσατέσσαρες εις τον Άγιον και Πανένδοξον Νεομάρτυρα Γεώργιον Πολιούχον των Ιωαννίνων του Θαυματουργού», παρουσιάζει ποίημα (χαιρετισμούς) του μοναχού Γεράσιμου Μικραγιαννανίτη.
Το βιβλίο κλείνει με αξιόλογο επιλεγμένο φωτογραφικό υλικό.

Ο Σεβασμιώτατος μας παρουσίασε μία μελέτη στην οποία συνέδεσε τη δύναμη της προσευχής με το μαρτύριο του Αγίου Γεωργίου των Ιωαννίνων δίνοντας ένα ισχυρό μήνυμα στο σύγχρονο άνθρωπο. Πρόκειται για μία πρωτότυπη προσεγμένη μελέτη και γραμμένη με το πνεύμα ενός Φαναριώτη Ιεράρχη. 
Πιστεύω ότι το βιβλίου αυτό είναι χρήσιμο και θα συμβάλει στο χώρο της επιστήμης, καθώς και θα ωφελήσει πνευματικά τον κάθε αναγνώστη.

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

«Οι άνθρωποι μπορούν να ξανασταθούν στα πόδια τους…»



«Η πηγή της χριστιανικής υπομονής δεν βρίσκεται στην αδιαφορία προς το κακό, αλλά όσο παράξενο και αν φαίνεται, στο ενεργητικό αίσθημα εμπιστοσύνης προς τους ανθρώπους. Ανεξάρτητα από το πόσο πέφτουν οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το πόσο προδίδουν ό,τι καλύτερο υπάρχει μέσα τους, ο Χριστιανισμός τους καλεί να πιστέψουν πως η ουσιαστική ύπαρξη του ανθρώπου δεν συνίσταται από το κακό και την πτώση. Πιστεύει πως οι άνθρωποι μπορούν για άλλη μια φορά να ξανασταθούν στα πόδια τους, πως μπορούν να επιστρέψουν στη λαμπερή τους ουσία... Στο τέλος υπομονή είναι η πίστη στη δύναμη του καλού…».

π. Αλέξανδρος Σμέμαν, «Εορτολόγιο», Ακρίτας, Αθήνα 1997, σ. 130.

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Εορτάζει ο Πατριάρχης του Γένους



Σήμερα, Κυριακή 11 Ιουνίου, εορτή των Αγίων Αποστόλων Βαρθολομαίου και Βαρνάβα, άγει τα σεπτά Αυτής ονομαστήρια η Αυτού Θ. Παναγιότης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ.

Για να ευχηθεί στον εορτάζοντα Πατριάρχη του Γένους, μετέβη στο Φανάρι ο σεπτός Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ.κ. Μάξιμος.



Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Οι Άγιοι Πάντες



Με αφορμή την ερχόμενη Κυριακή των Αγίων Πάντων, διαβάστε δύο επίκαιρα κείμενα, πατώντας στους παρακάτω συνδέσμους:

Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς:

+ Μητροπολίτου Αντωνίου (Bloom) του Σουρόζ:

«Αυτό που μας σώζει είναι η χαρά εν Κυρίω...»



Πηγή της ψευδούς θρησκείας είναι η ανικανότητα να χαρείς, ἠ μάλλον η άρνηση της χαράς, ενώ η χαρά είναι απόλυτα ουσιώδης επειδή, δίχως αμφιβολία, αποτελεί καρπό της παρουσίας του Θεού. Δεν μπορεί κάποιος να γνωρίζει ότι υπάρχει Θεός και να μη χαίρεται. Μόνο σε σχέση με τη χαρά, ο φόβος του Θεού και η ταπείνωση είναι σωστά, γνήσια και καρποφόρα. Έξω από τη χαρά, όλα γίνονται δαιμονικά, μια βαθύτερη διαστροφή κάθε θρησκευτικής εμπειρίας. Μια θρησκεία φόβου. Θρησκεία της ψευτοταπείνωσης. Θρησκεία της ενοχής: τα πάντα είναι πειρασμοί και παγίδες –όντως πολύ δυνατοί, όχι μόνο στον κόσμο, αλλά και μέσα στην Εκκλησία. Οι «θρησκευόμενοι» άνθρωποι, κατά κάποιο τρόπο, βλέπουν τη χαρά με υποψία.

Πρώτη και κύρια πηγή όλων των πραγμάτων είναι το «ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριον…». Ο φόβος της αμαρτίας δεν μας γλυτώνει από την αμαρτία. Αυτό που μας σώζει είναι η χαρά εν Κυρίω. Ένα αίσθημα ενοχής ή ηθικότητας δεν μας απελευθερώνει από τον κόσμο και τους πειρασμούς του. Η χαρά είναι το θεμέλιο της ελευθερίας, όπου καλούμαστε να σταθούμε. Πού, πώς και πότε διαστρεβλώθηκε και αμβλύνθηκε αυτή η ατμόσφαιρα του Χριστιανισμού –ή μάλλον,  πού, πώς και πότε οι Χριστιανοί άρχισαν να κωφεύουν στη χαρά;…

Οι άνθρωποι έρχονται συνεχώς για να ζητήσουν συμβουλές (σήμερα από τις 7:30 το πρωί, εξομολόγηση, συζήτηση, συζήτηση, συζήτηση, τέσσερις άνθρωποι με προβλήματα, χωρίς να λογαριάζω τις συναντήσεις που έχω αργότερα). Και κάποια αδυναμία ή ψεύτικη ντροπή με συγκρατεί από το να τους πω: «Δεν έχω καμιά συμβουλή να σας δώσω. Δεν έχω παρά μια αδύναμη, ετοιμόρροπη, αλλά ωστόσο για μένα, αδιάλειπτη χαρά. Τη θέλετε;». Όχι, δεν τη θέλουν. Θέλουν να συζητούν για «προβλήματα» και να κουβεντιάζουν για «λύσεις». Όχι, δεν υπήρξε μεγαλύτερη νίκη του Διαβόλου στον κόσμο άλλη απ’ αυτήν την «ψυχολογικοποιημένη» θρησκεία. Υπάρχουν τα πάντα στην ψυχολογία. Ένα πράγμα είναι σ’ αυτήν αδιανόητο: η χαρά!

Απόσπασμα από το Ημερολόγιο, 1973-1983 του π. Αλεξάνδρου Σμέμαν, μετάφρ. Ι. Ροηλίδης, εκδ. Ακρίτας, Αθήνα 2002.

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

«Πεντηκοστήν ἑορτάζομεν…»



Του π. Γεωργίου Δορμπαράκη

Δέκα ἡμέρες μετά τήν ᾽Ανάληψη τοῦ Κυρίου ἡ ᾽Εκκλησία μας ἑορτάζει τό γεγονός τῆς Πεντηκοστῆς, τότε πού τό Πνεῦμα τό ῞Αγιον κατῆλθε καί ἐπιφοίτησε στίς κεφαλές ὅλων τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ, στά ᾽Ιεροσόλυμα. Μέ τήν ἐπιφοίτηση αὐτή ἀρχίζει ἡ ἱστορία τῆς ᾽Εκκλησίας, γι᾽ αὐτό καί ἡ Πεντηκοστή θεωρεῖται ἡ γενέθλια ἡμέρα της. Ἡ κάθοδος τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος ἀποτελεῖ τήν ἐκπλήρωση τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Κυρίου ὅτι θά ἔλθει ἄλλος Παράκλητος μετά τή δική Του ᾽Ανάληψη, ὁ ῾Οποῖος θά μείνει μαζί μέ τούς μαθητές Του καί θά τούς διδάξει καί ὁδηγήσει εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν (᾽Ιωάν. 16, 13).

῎Ετσι τό ῞Αγιον Πνεῦμα ἐρχόμενο στόν κόσμο ῾ὅλον συγκροτεῖ τόν θεσμόν τῆς ᾽Εκκλησίας᾽ καί παραμένει σ᾽ αὐτήν ὡς ἡ ψυχή τῆς ᾽Εκκλησίας. Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ ᾽Εκκλησία μέ τή διηνεκή παρουσία τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος ζεῖ μία διαρκή Πεντηκοστή. Ζωή λοιπόν στήν ᾽Εκκλησία σημαίνει ζωή ἐν ῾Αγίῳ Πνεύματι, κάτι πού διαπιστώνεται κ α ί στή διδασκαλία τῆς ᾽Εκκλησίας κ α ί στή λατρεία της κ α ί στήν ἀσκητική της ζωή καί πού δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τό νομικό-τυπικό πνεῦμα τοῦ ᾽Ιουδαϊσμοῦ ἤ μέ τήν καπηλεία τοῦ Πνεύματος ἀπό τίς διάφορες προτεσταντικές ὁμάδες, ἀλλά εἶναι ἐλευθερία καί ἀγάπη καί παράκληση.

῎Ετσι ἡ ἐμπειρία τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος καί ἡ μετοχή στίς δωρεές Του (πρέπει νά) ἀποτελοῦν στοιχεῖα ζωῆς ὅλων τῶν μελῶν τῆς ᾽Εκκλησίας, δηλαδή στήν πραγματικότητα τό κάθε μέλος της, ἄν ὀρθά εἶναι μέλος, πρέπει νά βρίσκεται σέ μία συνεχή κατάσταση ἐκπλήξεως, σέ μία πορεία πνευματικῆς αὐξήσεως, ῾ἀπό δόξης εἰς δόξαν᾽. Διότι ἀκριβῶς εἶναι μέτοχος τοῦ ἀπείρου Θεοῦ - ῾Αγίου Πνεύματος. Μέ τόν τρόπο αὐτό, ὁ πιστός γίνεται ὡς μέλος τῆς ᾽Εκκλησίας πνευματικός. Πνευματικός δέν εἶναι αὐτός πού θεωρεῖται ἔτσι ἀπό τόν πολύ κόσμο: ὁ ἄνθρωπος τῶν γραμμάτων καί τῶν τεχνῶν, ὁ ἐπιστήμονας, ὁ ποιητής, ὁ ἠθοποιός. Μᾶλλον μπορεῖ νά θεωρηθεῖ κι αὐτός πνευματικός, ἀλλά ὄχι μέ τή χριστιανική κατανόηση τοῦ ὅρου: ἀσχολεῖται μέ τό ἀνθρώπινο πνεῦμα καί ὄχι μέ τό ῞Αγιον Πνεῦμα. Γιά τούς χριστιανούς πνευματικός εἶναι αὐτός πού ἔχει ἐμπειρία τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, πού τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ κατοικεῖ σέ αὐτόν. Ὑμεῖς δέ οὐκ ἐστέ ἐν σαρκί, ἀλλ᾽ ἐν Πνεύματι, εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν᾽ λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, γιά νά συνεχίσει: ῾Εἰ δέ τις Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει, οὗτος οὔκ ἐστιν αὐτοῦ᾽ (Ρωμ. 8,9). Κι ὁ ἅγιος Χρυσόστομος παρατηρεῖ ἐπ᾽ αὐτοῦ ὅτι ὁ ἄνθρωπος λέγεται πνευματικός ἀπό τῆς τοῦ Πνεύματος ἐνεργείας...

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

«Ο Νεομάρτυρας Άγιος Γεώργιος Ιωαννίνων (1808 – 1838) Προσευχητική μαρτυρία»



Ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου γράφει για τον Πολιούχο Άγιό μας...

Μια έκδοση αφιερωμένη στη προσευχή και εις μνήμην του μακαριστού Μητροπολίτου Ιωαννίνων κυρού Θεοκλήτου (Σετάκη)

Του Χάρη Ανδρεόπουλου, Δρ Θ.

Αφιερωμένο στο προσευχητικό μαρτύριο του Αγίου Γεωργίου του εξ Ιωαννίνων (1808 – 1838), είναι το νέο βιβλίο του Μητροπολίτου Αρκαλοχωρίου της Εκκλησίας της Κρήτης και καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. κ. Ανδρέα (Νανάκη). Πρόκειται για μια θεολογική προσέγγιση για την αξία της προσευχής, την οποία ο συγγραφέας περιγράφει ως μια «διασωλήνωση με τον αόρατο πνευματικό κόσμο, με τις πνευματικές δυνάμεις του ουρανού». Ως μια «προσευχητική επικοινωνία», η οποία, όπως με την χάρη του Θεού βοήθησε τον Νεομάρτυρα Γεώργιο να αντιμετωπίσει καρτερικά και με θαυμαστή γενναιότητα το δι' απαγχονισμού από τους Τούρκους μαρτύριό του, έτσι μπορεί να βοηθήσει πνευματικά τον σημερινό άνθρωπο ν΄ αντιμετωπίσει το σύγχρονο πρόβλημα του πολιτισμού μας, το οποίο, όπως εξηγεί ο συγγραφέας, είναι στην ουσία του πρόβλημα πνευματικό.
Ο Νεομάρτυς Αγιος Γεώργιος απαγχονίστηκε στην αγορά του χάνδακος του μεγάλου Φρουρίου των Ιωαννίνων στις 17 Ιανουαρίου (ημέρα κατά την οποία τιμάται και η ιερά μνήμη του) του 1938 αναφωνώντας μέχρι τέλους «Χριστιανός ειμί, ποιήσατέ μοι ει τι δεινόν οίδατε». Το σώμα του έμεινε κρεμασμένο τρεις ολόκληρες ημέρες φρουρούμενο και καλυπτόμενο τις νύκτες από θείο φως προς έκπληξη και θαυμασμό όλων, χριστιανών και αλλοπίστων. Μάλιστα η χάρις του αγίου Πνεύματος θαυμαστώς εδόξασε και αυτόν τον Άγιο με πολλά θαύματα, αφού, όπως μαρτυρείται, όσοι πήραν κομμάτι από την αγχόνη του ή τα ρούχα του είδαν μεγάλες θεραπείες. Το επόμενο έτος του μαρτυρίου του, δηλαδή το 1839, ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο ΣΤ’ ανεκήρυξε επίσημα το φουστανελοφόρο νεομάρτυρα Γεώργιο «αληθή μάρτυρα του Χριστού». Πανηγυρικώς και με ευλάβεια τα ιερά και θαυματόβρυτα λείψανά του ανακομίσθηκαν στις 26 Οκτωβρίου του 1971, επί αρχιερατείας του τότε Ιωαννίνων και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος (1974 – 1998), Σεραφείμ και κατατέθηκαν στο φερώνυμο του νεομάρτυρος Αγίου ναό, ο όποιος κοσμεί την πόλη των Ιωαννίνων.


Επισημαίνοντας ο Σεβ. Αρκαλοχωρίου την απουσία της προσευχής απ' τη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου - ως γεγονός απότοκο του φαινομένου της ατομοκεντρικής αυτάρκειας που προέκυψε ως καρπός και δημιούργημα των αντιεκκλησιαστικών και αντιθρησκευτικών ιδεολογιών – και προσεγγίζοντας θεολογικά το ζήτημα από την πλευρά της ορθόδοξης χριστιανικής και πολιτιστικής παραδόσεως, γράφει για την αξία της προσευχής: «Ο φωτισμός του νοός είναι καρπός προσευχής. Το φως που φώτισε το σώμα του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου των Ιωαννίνων είναι το άκτιστο φως της Τριαδικής Θεότητος, που το γνωρίζουν όσοι με την προσευχή υπερβούν τα πάθη και τις αδυναμίες τους και εισέλθουν στον κόσμο της νοεράς προσευχής, στο κόσμο της καθαρής προσευχής. Για κάθαρση, φωτισμό και θέωση ωμίλησαν οι Πατέρες της Εκκλησίας που είχαν καθαρή εμπειρία της προσευχής. Οι άγιοι, οι όσιοι, οι ομολογητές, οι εγκρατευτές, οι μάρτυρες, οι νεομάρτυρες, αλλά και απλοί άνθρωποι που έχουν φθάσει σε τέτοια υψηλά μήκη και μέτρα προσευχής, σε αξιοζήλευτες πνευματικές καταστάσεις. Ευφραίνονται στη θέα και τη βίωση της χάριτος του Θεού και έχουν από τον κόσμο τον επίγειο εμπειρίες αποκαλυπτικές, θεοσημείες και θεοφάνειες μοναδικές…»


Η έκδοση είναι αφιερωμένη στον μακαριστό Μητροπολίτη, «τω Ιωαννίνων Θεοκλήτω, τω εν ευθύτητι διαγαγόντι», όπως με σεβασμό και αγάπη αναφέρει στην εισαγωγή του βιβλίου του για τον αοίδιμο Θεόκλητο, ο Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου κ. Ανδρέας.
Το εξώφυλλο κοσμείται με την εικόνα του Αγίου την οποία φιλοτέχνησε ειδικά για την παρούσα έκδοση ο ιερομόναχος π. Αναστάσιος, του κελλίου Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου (Αγ. Διονυσίου του εκ Φουρνά) Καρυών Αγ. Ορους. Στα περιεχόμενα του βιβλίου συμπεριλαμβάνονται αποσπάσματα από το Συναξάρι του Αγίου (για τον μαρτυρικό θάνατο και τα θαύματα που επιτελεί), ο Παρακλητικός Κανόνας εις τον Αγιον και οι «Οίκοι Εικοσιτέσσερες» (ύμνοι αποτελούμενοι από ένα προοίμιο και 24 «στροφές» σε ελληνική αλφαβητική ακροστιχίδα, από το Α έως το Ω) «εις τον Αγιον και Πανένδοξον Νεομάρτυρα Γεώργιον, Πολιούχον των Ιωαννίνων, τον Θαυματουργόν», τους οποίους έχει γράψει ο υμνογράφος, μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαναννίτης.

Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

«Ενότητα ύφους…»



«Όταν σε μια ζωγραφισμένη εκκλησιά υπάρχει ενότητα ύφους, τότε ο κόσμος όλος γίνεται μια σταλιά και χωρά σε δάκρυ χαράς, που θα κυλήσει αναίτια και αβίαστα. Τότε, εκεί...» (Γιώργος Κόρδης - αγιογράφος).

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

«Είναι όμορφη η ζωή, να το θυμάσαι…»



Μια μουσική εκδήλωση αφιερωμένη στα τραγούδια του γνωστού και πολυτραγουδισμένου συνθέτη Μίμη Πλέσσα, με τίτλο «Είναι όμορφη η ζωή, να το θυμάσαι…», θα παρουσιάσουν τα παιδιά μας, τα παιδιά της χορωδίας και της ορχήστρας του Πνευματικού Κέντρου Αγίου Νικολάου «εις Κοπάνους», την Κυριακή 28 Μαΐου στις οχτώ το βράδυ, στην αίθουσα «Βασίλειος Πυρσινέλλας» του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ιωαννιτών.

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Πέμπτη της Αναλήψεως



«Στάθηκε λοιπόν στο μέσο τους και τους λέγει, "ειρήνη σε σας", αυτό το γλυκό και σημαντικό και συνηθισμένο προσφώνημα. Επειδή δε η ειρήνη είναι διπλή, αυτή δηλαδή που έχουμε προς τον Θεό που είναι κατ' εξοχήν γέννημα της ευσέβειας, και αυτή που έχουμε οι άνθρωποι μεταξύ μας που συνήθως γεννάται από τα ευαγγελικά λόγια, ο Κύριος τις έδωσε εδώ και τις δύο με ένα προσφώνημα. Και όπως αυτός τους διέταξε να κάνουν, όταν για πρώτη φορά τους έστειλε σε αποστολή, λέγοντας "σε όποια οικία εισέλθετε, να λέγετε, ειρήνη σ' αυτόν τον οίκο" (Λουκ. 10,5), έτσι πράττει και αυτός μόλις εισήλθε στην οικία, όπου ήσαν συναγμένοι, έδωσε αμέσως την ειρήνη...».

Γρηγορίου του Παλαμά, «Ομιλία Εις την Ανάληψιν», PG, 151, 280A.

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Κατά την παρούσα εβδομάδα...



Κατά την παρούσα εβδομάδα, στον Άγιο Νικόλαο «εις Κοπάνους» θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία τόσο την Τετάρτη 24 Μαΐου επί τη Αποδόσει του Πάσχα όσο και την Πέμπτη 25 Μαΐου επί τη εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου, ώρα 07.00 π.μ.

Το απόγευμα της Τετάρτης, στις επτά, θα διαβαστεί η Θ΄ Ώρα (Εναρκτήριος Ακολουθία του Πάσχα - Το τελευταίο «Χριστός Ανέστη») και στη συνέχεια θα ψαλεί ο Εσπερινός της Αναλήψεως.

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Των ημερών...



Πατώντας στους παρακάτω συνδέσμους, μπορείτε να διαβάσετε σχετικά με τις εορτές των επικείμενων ημερών από παλαιότερες αναρτήσεις:

Σάββατο 20 Μαΐου - H ανακομιδή και μετακομιδή του λειψάνου του εν Aγίοις Πατρός ημών Nικολάου Mύρων της Λυκίας του Θαυματουργού:

Κυριακή 21 Μαΐου - Των Αγίων Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης:


Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

«Η Ορθόδοξη παραδοσιοκρατία είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την πίστη…»



«...Το Μυστήριο, με τη βαθύτερη και περιεκτικότερη έννοια της λέξης. Κλειδί και κριτήριό του αποτελεί η Ευχαριστία. Όλα τα άλλα δεν είναι μόνο σχετικά, αλλά και λόγω φύσεως περαστικά. Αλλά οι Ορθόδοξοι αγαπούν και απολυτοποιούν μόνο τα "περαστικά". Μόνο η προφητεία και το μαρτύριο (απόρριψη, απομόνωση, καταδίκη) που είναι μοιραία δεμένο μαζί της, μπορούν να θεραπεύσουν αυτή την κρίση. Αυτό που χρειάζεται να ειπωθεί είναι πως η Ορθόδοξη παραδοσιοκρατία είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την πίστη, προς την Παράδοση. Αυτό δεν είναι ούτε παράδοξο, ούτε αποτελεί υπερβολή. 
Η Ορθοδοξία έχει ταυτιστεί με το παρελθόν, που το λάτρεψε ως παράδοση. Η Ορθοδοξία κυριολεκτικά ασφυκτιά κάτω από το βάρος του. Από τη στιγμή που η γνήσια, ζωντανή και ζωοποιός Παράδοση έρχεται από το παρελθόν, από τη στιγμή που περιέχεται σ' αυτό -και επειδή οι πεινασμένοι και οι διψασμένοι βρίσκουν σ' αυτό τροφή και παρηγοριά-, το πρόβλημα γίνεται αρκετά περίπλοκο. Πρώτα απ' όλα, πρέπει να είμαστε εντελώς ριζωμένοι στο παρόν, αν και ο πρώτος πειρασμός που έχει ένας Ορθόδοξος πιστός είναι να τρέξει μακριά από το παρόν, να στραφεί προς τα πίσω. Αλλά εκεί, στο παρόν, το παρελθόν παύει να είναι Παράδοση -γίνεται "νεκρό" βάρος και εξαφανίζεται...».

π. Αλέξανδρος Σμέμαν, «Ημερολόγιο», Ακρίτας, Αθήνα 2002, σσ. 150-151.

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

«Εκκλησιαστικός Λειτουργικός Βίος»



Με θέμα «Εκκλησιαστικός Λειτουργικός Βίος», κεντρικό θέμα της φετινής κατηχητικής χρονιάς, πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή 12 Μαΐου στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιωαννιτών η εορτή λήξης των Κατηχητικών Συνάξεων της Ιεράς Μητροπόλεως Ιωαννίνων, στην οποία συμμετείχαν και τα παιδιά του Πνευματικού Κέντρου του Αγίου Νικολάου «εις Κοπάνους».


Την εκδήλωση ευλόγησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ.κ. Μάξιμος, ενώ το παρών έδωσαν ο Γ. Α. Ε της Ι. Μ. Ιωαννίνων π. Λάμπρος Τσιάρας, κληρικοί, γονείς και πλήθος κόσμου, που παρακολούθησαν όσα παρουσίασαν τα παιδιά δώδεκα ενοριών της πόλης και του λεκανοπεδίου.

Και του χρόνου!

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Πρόγραμμα Εβδομάδος



Κατά την παρούσα εβδομάδα, στο Ναό μας θα τελεσθούν οι παρακάτω Ακολουθίες:

Δευτέρα 08 Μαΐου, ώρα 19.00 μ.μ.: 
Ιερό Ευχέλαιο.

Τρίτη 09 Μαΐου, ώρα 07.00 π.μ. (Του Αγίου Μάρτυρος Χριστοφόρου):
Θεία Λειτουργία.

Τετάρτη 10 Μαΐου, ώρα 07.00 π.μ. (Της Μεσοπεντηκοστής): 
Θεία Λειτουργία.

Σάββατο 13 Μαΐου, ώρα 07.00 π.μ.:
Θεία Λειτουργία.

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

«Προσευχή είναι!»



«Ένας άνθρωπος απλός πήγε και ρώτησε το γέροντά του.
-Δεν ξέρω με τι λόγια να μιλήσω στον Χριστό... Πώς να του τα πω αυτά της καρδιάς μου. Πάω στην άδεια εκκλησία και κάθομαι απέναντι απ' την εικόνα του στο τέμπλο. Τον κοιτάζω μόνο. Με κοιτά κι αυτός. Τον κοιτώ, με κοιτά...
Έτσι κοιτιόμαστε ώρα πολλή... Είναι αυτό προσευχή;
-Ναι, προσευχή είναι!»

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

«Οι ερωτικές υπάρξεις…»



«Εάν κάτι συγκινούσε και συγκινεί τον Χριστό, ήταν οι ερωτικές υπάρξεις. Εκείνες που έχουν καρδιά. Όπως μας ζητάει η πείρα των ασκητών, των βαθιά ερωτευμένων μετά του Νυμφίου Χριστού. "Εάν έχεις καρδιά μπορείς να σωθείς...". Ο Ιησούς αγαπάει τις ψυχές που δεν φοβούνται την ζωή, που ζουν, πάλλονται, υπάρχουν, νιώθουν, πάσχουν, αισθάνονται τον πόνο, την χαρά, το πένθος, τον έρωτα και την αγάπη.

Οι Μυροφόρες είναι οι πρώτες που βλέπουν τον Αναστημένο Χριστό, γιατί είχαν έντονο πόθο για Εκείνον. Θέλουν με όλη την ύπαρξης τους την συνάντηση μαζί Του. Είχαν την αγάπη που ξεπερνάει τον φόβο και τις ανασφάλειες, τις δικαιολογίες και τις προφάσεις. Οι Μυροφόρες γυναίκες είχαν την καρδιά εκείνη που όταν αγαπάει δεν ξέρει να υπολογίζει παρά μονάχα να δίνει…».

π. λίβυος

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Μάρκος στο Συναξάρι του Αγίου Νικοδήμου...



Tω αυτώ μηνί KE΄, μνήμη του Aγίου ενδόξου Aποστόλου και Eυαγγελιστού Mάρκου.

Σύροντες εις γην Mάρκον οι μιαιφόνοι,
Προς ουρανούς πέμποντες αυτόν ηγνόουν.
Eικάδι πέμπτη Mάρκον ενί χθονί άφρονες έλκον.

Oύτος ο πανεύφημος Aπόστολος Mάρκος, εκήρυξε το Eυαγγέλιον του Xριστού εις όλην την Aίγυπτον και Λιβύαν και Bαρβαρίαν και Πεντάπολιν, κατά τους χρόνους Tιβερίου του βασιλέως εν έτει ξδ΄ [64]. Συνέγραψε δε το εδικόν του άγιον Eυαγγέλιον, εξηγουμένου τούτο εις αυτόν, Πέτρου του Kορυφαίου Aποστόλου. Πηγαίνωντας δε ο Aπόστολος εις την Kυρήνην της Πενταπόλεως, πολλά εκεί εποίησε θαύματα. Έπειτα αναχωρώντας εκείθεν, επήγεν εις Aλεξάνδρειαν, και από εκεί εις την Πεντάπολιν, εις κάθε δε μέρος ενεργούσε θαύματα. Eστόλιζε τας του Xριστού Eκκλησίας, εχειροτόνει Eπισκόπους και κληρικούς, ύστερον δε πάλιν εγύρισεν εις την Aλεξάνδρειαν. Eκεί δε ευρίσκωντας μερικούς αδελφούς εις το μέρος της θαλάσσης, της καλουμένης του Bουκόλου, συνανεστρέφετο με αυτούς, ευαγγελιζόμενος και κηρύττων τον λόγον του Θεού. Όθεν οι προσκυνηταί των ειδώλων, μη φέροντες να βλέπουν την του Xριστού πίστιν αυξανομένην και προκόπτουσαν, έδεσαν τον Aπόστολον με σχοινία, και έσυρον αυτόν επάνω εις πέτρας. Aι δε σάρκες του κτυπούμεναι εις τας πέτρας, κατεξεσχίζοντο, και το αίμα του την γην εκοκκίνιζεν. Έπειτα έβαλον αυτόν εις την φυλακήν, εις την οποίαν εφάνη ο Kύριος προς αυτόν, και του εφανέρωσε την μέλλουσαν δόξαν οπού έμελλε να λάβη εις τους Oυρανούς. Ύστερον δε από μίαν ημέραν, έδεσαν πάλιν αυτόν οι Έλληνες, και ετράβιζον μέσα εις τα παζάρια. Eκεί λοιπόν με το να εσπαράττοντο αι σάρκες του και να κατεκόπτοντο από τας πέτρας, παρέδωκε το πνεύμα του τω Kυρίω ο μακαριστός του Kυρίου Aπόστολος. 
Kατά δε τον χαρακτήρα του σώματος, τοιούτος ήτον ο θείος ούτος Eυαγγελιστής. Δεν ήτον ούτε πολλά υψηλός και μακρύς, ούτε πάλιν πολλά χαμηλός και κοντός, αλλά μαζί με το μέτριον μέγεθος, εστόλιζεν αυτόν και η επανθούσα λευκότης των μαλλίων του. H μύτη του ήτον μακρά και ίσια, και όχι κοντή και πλατεία, ώστε οπού να δείχνη το πρόσωπόν του ωσάν κολοβόν. Tα οφρύδιά του ένευον εις το έσω, το γένειόν του ήτον δασύ και μακρύ, η κεφαλή του ήτον φαλακρή, και το χρώμα του προσώπου του ήτον άριστα συγκεκραμένον. Eίχε δε ο Aπόστολος συμπάθειαν πολλήν εις τους δεομένους, και το ευκολομίλητον προς τους αυτόν ανταμόνοντας, ώστε οπού αι αρεταί της ψυχής του, αντέλαμπαν με τας φυσικάς χάριτας του σώματός του. Tελείται δε η αυτού Σύναξις εις τον πάνσεπτον αυτού Nαόν, τον ευρισκόμενον κοντά εις τον τόπον τον λεγόμενον του Tαύρου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005).