ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ("ΕΙΣ ΚΟΠΑΝΟΥΣ")

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ("ΕΙΣ ΚΟΠΑΝΟΥΣ")
ΤΟ BLOG ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ («ΕΙΣ ΚΟΠΆΝΟΥΣ») ΠΟΛΕΩΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

«Τή μέρα τῆς Πεντηκοστῆς…»



...Ὅταν τὴ μέρα τῆς Πεντηκοστῆς, τὴ μέρα ποὺ γιορτάζουμε ὡς τὴ μέρα τῆς Ἁγίας Τριάδας, στέλνει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα Του στοὺς μαθητές Του, τοὺς Ἀποστόλους Του, τὴν Ἐκκλησία, γιὰ τὴν ἀναγέννηση τοῦ κόσμου ὁλόκληρου, Τὸ στέλνει μὲ τρόπο διττό. Ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ εἴμαστε τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ ζωντανό, παλλόμενο, μαρτυρικό, λαβωμένο στοὺς αἰῶνες, τὸ «βαστάζον τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ», κατὰ τὴν ἔκφραση τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (Γαλ.17) τὸ «ἀνταναπληροῦν τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ» (Κολ. 1.24)· ἀπὸ αἰώνα σὲ αἰώνα ἡ Ἐκκλησία καλεῖται νὰ εἶναι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ τὸ «κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν», τὸ «μελιζόμενον ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας»
Κι ἐπειδὴ εἴμαστε τὸ Σῶμα αὐτό, ὅσο ἀνάξιοι κι ἂν εἴμαστε, μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ ἀνήκουμε στὸ Χριστό, ἐπειδὴ εἴμαστε ἡ Ἐκκλησία, μετέχουμε στὴ δωρεὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἔρχεται σ' ἐμᾶς διότι εἴμαστε ἀδύνατοι, ἁμαρτωλοί, καὶ γι' αὐτὸ μόνο ἡ θεϊκὴ ἰσχὺς μπορεῖ νὰ μᾶς σώσει.

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh)

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

«Η εκκοσμίκευση…»



«Συχνά λέμε, πως το πρόβλημα της Εκκλησίας είναι η εκκοσμίκευση. Έχω την αίσθηση, ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι η αδυναμία μιας δυναμικής εκκοσμίκευσης, που θα θυμίζει σάρκωση...».

Χρυσόστομος Σταμούλης
(καθηγητής Θεολογίας Α.Π.Θ.)

«Μή ἐάσῃς ἡμᾶς…»



«Ἀνελθὼν εἰς οὐρανούς, ὅθεν καὶ κατῆλθες, μή ἐάσῃς ἡμᾶς ὀρφανοὺς Κύριε· ἐλθέτω σου τὸ Πνεῦμα, φέρον εἰρήνην τῷ κόσμῳ, δεῖξον τοῖς Υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, ἔργα δυνάμεώς σου, Κύριε φιλάνθρωπε».

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

Αρχιερατική Θεία Λειτουργία «εις Κοπάνους»



Το ερχόμενο Σάββατο 26 Μαΐου, «Σάββατον προ της Πεντηκοστής (Ψυχοσάββατον)», ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ.κ. Μάξιμος θα ιερουργήσει στον Άγιο Νικόλαο «εις Κοπάνους».

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Κωνσταντίνου και Ελένης Ισαποστόλων



Tω αυτώ μηνί KA΄, μνήμη των Aγίων και ενδόξων θεοσέπτων μεγάλων βασιλέων και Iσαποστόλων Kωνσταντίνου1 και Eλένης.

Ως κοινόν είχον γης βασιλείς το στέφος,
Έχουσι κοινόν και το του πόλου στέφος.
Ξύνθανε μητέρι εικάδι πρώτη Kωνσταντίνος.

+ O Mέγας ούτος και μακάριος και αοίδιμος εν βασιλεύσι Kωνσταντίνος, εχρημάτισεν υιός Kώνσταντος του Xλωρού, και Eλένης της τιμίας. O γαρ πατήρ αυτού Kώνστας, ήτον έγγονος Kλαυδίου του βασιλέως της Pώμης, προ της του Διοκλητιανού και Kαρήνου βασιλείας. Oύτος λοιπόν ο πατήρ του Mεγάλου Kωνσταντίνου, έγινε συγκοινωνός της βασιλείας, του Διοκλητιανού και Mαξιμιανού του Eρκουλίου, ομού με τον Mαξιμιανόν τον Γαλλέριον. Kαι εις καιρόν οπού οι ανωτέρω τρεις βασιλείς εκίνησαν διωγμόν μέγαν κατά των Xριστιανών, μόνος ούτος εμεταχειρίζετο προς τους Xριστιανούς πραότητα και συμπάθειαν, και εμεταχειρίζετο συμβούλους και κοινωνούς των πραγμάτων του τους υπέρ της πίστεως του Xριστού αγωνιζομένους. Oύτος ο Kώνστας εδίδαξε την ευσέβειαν και πίστιν τον αγαπητόν του υιόν Kωνσταντίνον, τον μετά ταύτα πρώτον γενόμενον βασιλέα εις τους Xριστιανούς. Όθεν και αφήκεν αυτόν διάδοχον της βασιλείας του εις τας νήσους της Bρετανίας, ήτοι της Eγγλιτέρας. O δε Kωνσταντίνος μαθών εκείνα οπού έγιναν εις την Pώμην από τον Mαξέντιον υιόν του Mαξιμιανού Eρκουλίου, τα οποία ήτον ακάθαρτα, και μισητά έργα, ταύτα λέγω μαθών, ώρμησε κατ’ επάνω του, επικαλεσάμενος βοηθόν τον Xριστόν. Όθεν ο Θεός βλέπωντας την καθαρότητα της ψυχής του, πρώτον μεν ενεφάνισε τον εαυτόν του εις αυτόν κατά τον ύπνον. Έπειτα δε, κατά μέσον της ημέρας εχάραξεν ο Kύριος το σημείον του Σταυρού διά μέσου των αστέρων, εις το οποίον ήτον γεγραμμένα τα γράμματα ταύτα· «Eν τούτω νίκα». Διά μέσου γαρ του σημείου τούτου εκαταδέχθη ο Kύριος να εμφανίση και αισθητώς τον εαυτόν του εις τον Mέγαν Kωνσταντίνον και εις τους κατ’ αυτόν αξίους.


     Όθεν ο Mέγας Kωνσταντίνος ξεθαρρεύσας εις τον τύπον αυτόν, αρμάτωσε τον εαυτόν του, ποιήσας χρυσούν τον φανέντα Σταυρόν. Eίτα πηγαίνωντας εις την Pώμην, όχι μόνον ενίκησεν τον αλιτήριον Mαξέντιον, όστις επνίγη εις τον εν τη Pώμη ποταμόν Tίβεριν, κοντά εις την γέφυραν την καλουμένην Bολβίαν. Aλλά και τους πολίτας της Pώμης ελευθέρωσεν από την τυραννίαν εκείνου. Aναχωρήσας δε ύστερον από την Pώμην, και περιπατώντας από τόπον εις τόπον, ηθέλησε διά να κτίση πόλιν εις εδικόν του όνομα κατά την Tρωάδα, όπου έγινε παλαιά ο πόλεμος των Tρωαδιτών μαζί με τους Έλληνας. Eμποδίσθη όμως από θείαν αποκάλυψιν να μη την κτίση εκεί, αλλά μάλλον να την κτίση εις το Bυζάντιον. Όθεν ακολουθήσας εις το θέλημα του Θεού, έκτισε την θεοφρούρητον πόλιν εις το εδικόν του όνομα, ήτοι την Kωνσταντινούπολιν, και ταύτην αφιέρωσεν εις τον Θεόν2, ωσάν μίαν απαρχήν της εδικής του ευσεβείας. Eπειδή δε εζήτει να μάθη την ακρίβειαν της Oρθοδόξου πίστεως3, εσυνάθροισεν εις την Nίκαιαν τους Aρχιερείς, οπού ευρίσκοντο εις όλα τα μέρη της οικουμένης, ήτοι συνεκρότησε την αγίαν και Oικουμενικήν Πρώτην Σύνοδον των τριακοσίων δέκα και οκτώ θεοφόρων Πατέρων4, διά μέσου της οποίας, η μεν Oρθόδοξος πίστις ανεκηρύχθη, και ο Yιός του Θεού εγνωρίσθη ομοούσιος, ήτοι πως έχει την αυτήν ουσίαν και φύσιν με τον Πατέρα. O δε Άρειος και οι αυτού οπαδοί ανεθεματίσθησαν ομού με την βλάσφημον και κακόδοξον αυτών αίρεσιν5. Όχι μόνον δε ταύτα εποίησεν ο Iσαπόστολος ούτος Kωνσταντίνος, αλλά και την μητέρα του Eλένην έστειλεν εις τα Iεροσόλυμα, διά να ζητήση να εύρη το τίμιον ξύλον του Σταυρού, επάνω εις το οποίον εκαρφώθη κατά σάρκα ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός. H δε Aγία Eλένη ευρούσα τούτο, άλλο μεν, αφήκεν εις τα Iεροσόλυμα, άλλο δε έφερεν εις την Kωνσταντινούπολιν6. Kαι εκεί διαπεράσασα το επίλοιπον της ζωής της, εν ειρήνη ετελειώθη...

(απόσπασμα από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Γ´. Εκδόσεις Δόμος, 2005).

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Κυριακή των Αγίων Πατέρων



Τὰς μυστικὰς σήμερον τοῦ Πνεύματος σάλπιγγας, τοὺς θεοφόρους Πατέρας ἀνευφημήσωμεν, τοὺς μελῳδήσαντας ἐν μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας, μέλος ἐναρμόνιον θεολογίας, Τριάδα μίαν, ἀπαράλλακτον, οὐσίαν τε καὶ Θεότητα, τοὺς καθαιρέτας Ἀρείου, καὶ ὀρθοδόξων προμάχους, τοὺς πρεσβεύοντας πάντοτε Κυρίῳ, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχάς ἡμῶν.

«Οἱ ἅγιοι πατέρες ἔλαμψαν στὴ Νίκαια ὅπως τὰ ἄστρα στὸν οὐρανό, πού παίρνουν τὸ φῶς τους ἀπὸ τὸν ἥλιο. Ἔτσι καὶ ἐκεῖνοι φωτίστηκαν ἀπὸ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ κι ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Ἦταν Χριστοφόροι ἄνθρωποι, ὁ Χριστὸς ζοῦσε κι ἔλαμπε μέσα ἀπὸ τὸν καθένα τους.
Ἦταν οὐρανοπολίτες μᾶλλον παρὰ πολίτες τῆς γῆς, ἀγγελόμορφοι, ἔμοιαζαν περισσότερο μὲ ἀγγέλους παρὰ μὲ ἀνθρώπους. Ἦταν πραγματικὰ “ναὸς Θεοῦ ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω”…» (Β' Κόρ. στ' 16). 

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Εσπερινή ομιλία στην πόλη μας από τον π. Νήφωνα



Διαβάστε σχετικά, πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο:
https://drive.google.com/file/d/1JF_Lp53blYuM7mq1JYsWrBxMrUUWy2Ty/view